عقاب

جمعه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۵ خاطره باز این حس خیلی اوقات سراغم می آد. شاید چون خیلی خاطره بازم. خاطرات خیلی یادم می مونه. گاهی می خوام ازشون فرار کنم، گاهی هم باهاشون روز را شب می کنم و شب را روز. انگار حال ارزشی نداره و خاطرات مهمند...گاهی به هر دلیل چشمت سر می خوره رو لیست دوستات تو اینستگرام، یا فیسبوک، یا لینک های کنار وبلاگت که هنوز هم داری کم و بیش توش می نویسی. وسوسه می شی، غلطک موس را می چرخونی یا انگشتت را روی گوشی می کشی و دونه دونه اسم ها و عکس هاشون از جلو چشمت رد می شن.اصلا مهم نیست چیزی هم تو این فضای مجازی می گن یا نه. اصلا مهم نیست فعالند یا نه. حتی شاید مهم نباشه الان کجان. مهم...

ادامه مطلب