پلاسکو

دیشب مهمان برنامه خندوانه حرف خوبی زد. گفت که مردم عصبانی هستند ولی هنوز اطلاعات اونقدر کامل نیست که بدونند از چی عصبانی اند.

درست می گه. مثلا خود من از مردم عصبانی ام. یکی از قالیباف. یکی از شورای شهر و چمران. یکی دیگه از مدیریت بحران و یکی از خود کسبه و یکی هیئت مدیره و یکی بودجه آتش نشانی و یکی از رسانه های مرده خور و سیاسی بازی و ... .
من خودم معتقدم وقتی یکی مسئولیتی داره یعنی همیشه درصد خطایی هم براش محتمله. حالا از بدشانسی اش خطا می شه حاصلش پلاسکو. خطایی که شاید در ظاهر کوچک به نظر بیاد مثل پلمب نکردن. شاید اگر پلاسکو پلمب شده بود همه کمپین می ذاشتند که چرا زورتون به یه سری کاسب رسیده؟ دنبال پولید و ... .
اون دیکته ننوشته است که غلط نداره ...
اما من از مردمی عصبانی ام که هیچ مسئولیتی نداشتند ولی مخصوصا و داوطلبانه اشتباه کردند. هنوز معتقدم یکی از عوامل مهم کند شدن آتش نشان ها مردم خوشحال سلفی بگیر بودند که تا شب با پلیس گرگم به هوا بازی می کردند. اگر نبودند شاید حریق اونقدر طول نمی کشید که سازه ذوب بشه و یا لااقل ساختمان زودتر تخلیه شده بود و چشم به راه جنازه نبودیم.
ساختمانی که به دلیل طراحی سازه اش خوشبختانه عمودی فرو ریخت وگرنه فاجعه انسانی بی مثالی می شد در کل تاریخ ایران.

خلاصه همه عصبانی هستیم ولی واقعا هر کس خودش انتخاب کرده که از چی عصبانی باشه و از کی. و برای خودش دلیل داره.
همه چون دیتا نداریم داریم تحلیل خودمون را می گیم. از کجا معلوم که امکانات آتش نشانی کم بوده برای این کار؟ از کجا معلوم که هلیکوپتر باید استفاده می شده؟ کدوم تحلیل فنی این را اثبات کرده؟ چند نفر نشستند مهندسی تحلیل کنند؟ از کجا معلوم که روش آتش نشان ها درست بوده یا نه؟ از کجا می دونیم در دمای ۲۰۰ درجه و زیر فشار آوار و ترس و استرس همزمان چند دقیقه می شه زنده موند؟ از کجا می دونیم حریق دقیقا چرا رخ داد و چرا همون اول اطفاء نشد؟
ما الان فقط داریم خرابه می بینیم و آمار آوار می شنویم و چشم به راه جنازه ایم.
نه تحلیل فنی ای شده نه گزارش معتبری تهیه شده.
همه خودجوش شدیم کارشناس.

مردمی که موقع حادثه خودجوش مستندساز بودند و بعد حادثه خودجوش کارشناس و مهندس اچ اس ای شدند و از نظر سیاسی هم کارآگاه شدند.

قابل درکه که همه عصبانی هستیم ولی هر کدوم با توجه به معیارهای شخصی خودمون یکی از مقصرها را بیشتر بزرگ کردیم جلو چشممون. معیارهایی که در این مقطع زمانی خوب یا بد، احساسی اند.

عصبانیت همه امون هم محترمه.
ولی کارشناس و کارآگاه نشیم. این دو تا شغله.
ولی شهروند بودن وظیفه است.